Pokazywanie postów oznaczonych etykietą literatura polska. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą literatura polska. Pokaż wszystkie posty

wtorek, 27 września 2016

"Kasacja" R. Mróz


Tak polecaliście, że przeczytać musiałam. A że i tak miałam ochotę na coś z wątkiem kryminalnym, to padło na polskiego autora, bo nie często sięgam po polskie książki. 

wtorek, 2 sierpnia 2016

"Awaria małżeńska" N. Socha, M. Witkiewicz


Książkę przeczytałam w ramach akcji Klubu Książki na facebooku Przeczytaj & Podaj dalej. Przyznam, że dość sceptycznie podchodziłam do tej lektury. Jak zresztą zawsze do polskich książek. 

Autorki były dla mnie całkowicie nieznane, jeśli mowa o ich twórczości. Nazwiska oczywiście kojarzyłam, lecz jak do tej pory nic nie miałam okazji czytać, no i po prostu sięgałam po książki zagranicznych twórców. Pewnie jak sporo z nas zakochanych w książkach. 

niedziela, 8 grudnia 2013

"Dożywocie" M. Kisiel

Sięgając po „Dożywocie” miałam spore opory. Mimo pozytywnych recenzji, żyłam przeświadczeniem, że książka mnie nie zainteresuje. No bo cóż może mi dać nieznana polska autorka książki o dość dziwnym tytule.

Konrad Romańczuk, pisarz, otrzymuje w spadku dom. I to nie byle jaki! Z gotyckim zacięciem, pięknymi, niemal muzealnymi, meblami. Antyki to jednak nie to, co charakteryzuje naszego bohatera, bowiem jest on typowym mieszczuchem. Uzależniony od elektroniki i Internetu, nie od razu godzi się z tym, że ma zamieszkać na takim odludziu.

Ale… Licho nie śpi, kot grasuje, a starodawny potwór czai się w piwnicy. A kto czytał, ten wie, wcale nie wygląda to tak strasznie, jak się może na początku wydawać.
Powieść tryska humorem, niekonwencjonalnymi dialogami, które naprawdę bawią do łez. Nie pamiętam w swoim życiu książki, która by mnie tak dobrze i skutecznie rozśmieszyła.
Zdarzyło mi się sięgać po utwory z zabawnymi fragmentami, albo takie, które śmieszyły tylko na początku, a potem mocno irytowały, ale nigdy jeszcze nie uśmiałam się tak bardzo.

czwartek, 24 października 2013

"Małomówny i rodzina" M. Musierowicz

Dawno mnie tu nie było, oj dawno. Dużo czasu minęło od ostatniej recenzji, ale każdego w życiu dopada kiedyś kryzys czytelniczy. Mój był na tyle silny, że sama uwierzyłam w to, że nie lubię już czytać książek. Na szczęście pewnego dnia tak zaczęłam się nudzić, że jedynym ratunkiem pozostała mi książka. I przeczytałam jedną, drugą, trzecią...Pasja się odrodziła, a ja znów wracam na łono bloga. 

"Małomówny i rodzina" to debiut Małgorzaty Musierowicz, a jednocześnie pierwszy tom Jeżycjady, stanowiący właściwie prequel do całej serii. Książka została włączona do serii na prośbę czytelników (ze względu na postać Tunia Ptaszkowskiego). "Małomówny i rodzina" to także pierwsza lektura Musierowicz, jaką miałam okazję czytać. Jaki okazał się w moim mniemaniu jej debiut?

Trafiłam akurat na wydanie poprawione. Zaczęłam książkę z wielkim zapałem. I od początku zapowiadała się dobrze. Po trzydziestu stronach jednak styl autorki zaczął mnie lekko nużyć. Już, już miałam oddać nieprzeczytaną powieść do biblioteki, a jednak coś wciąż mnie powstrzymywało. W końcu odnalazłam właściwą stronę i zaczęłam czytać dalej. Skończyłam czytać jeszcze tego samego dnia.

środa, 14 sierpnia 2013

"Upalne lato Kaliny" K. Zyskowska-Ignaciak

Po raz pierwszy od sporego czasu, nie wiem jak zacząć pisać recenzję. W stosunku do książki mam mieszane uczucia. Wywołała ona u mnie pewne emocje, ale przy tym też niekoniecznie ta lektura mi się podobała. 

Kalina jest młodą matką i żoną. Przy tym wydaje się zupełnie inna od swoich rówieśniczek. Niedostępna, niezainteresowana młodymi mężczyznami (jej mąż mógłby być w rzeczywistości jej ojcem), szukająca jedynie poczucia bezpieczeństwa. Stosunek matki do niej, wydarzenia lat dziecięcych ukształtowały z niej taką, a nie inną osobę. 
Pojawia się możliwość wyjazdu w góry. I to tam Kalina zacznie rozkładać swoje życie na składniki pierwsze. Przyjrzy się swojemu życiu, swojemu małżeństwu, być może nawet pokocha własną córkę?

poniedziałek, 5 sierpnia 2013

"O psie, który jeździł koleją" R. Pisarski

"O psie, który jeździł koleją" to lektura mojego dzieciństwa. Była to jedna z pierwszych książek, jakie miałam okazję czytać. Wspominam ją z sentymentem, jednak oprócz smutnego zakończenia, niewiele pamiętałam. 

Na stację włoskiego miasta przybywa pewnego dnia kundel. Pracownicy kolei szybko się do niego przyzwyczajają i dają mu też imię - Lampo. 
Pies szybko przywiązuje się do zwiadowcy, ojca trójki dzieci, jednak nie potrafi zagrzać miejsca w jego domu. Lampo przebywa albo na stacji, albo w... pociągu! 

Wkrótce historia o psie, który podróżuje koleją, staje się sławna. Przybywa wiele chętnych kupnem psa, jednak zwiadowca pozostaje nieugięty.

"Wyspa z mgły i kamienia" M. Kawka

Jak zareagowalibyście na wieść, że Wasza babcia zamierza wyjechać do Grecji? Na pewno byłoby to niemałe zaskoczenie. Tym bardziej, jeśli ów wyjazd to nie byłyby wakacje, a osiedlenie się w nieznanym miejscu. 

Z taką dziwną wiadomością pozostawia swoje córki Julia. Bohaterka ma ponad pięćdziesiąt lat, wspaniałe wnuki, stałą posadę anestezjologa, jednak nie jest szczęśliwa. Niedawno porzucił ją mężczyzna. Posiadając pieniądze ze spadku, postanowiła choć raz pomyśleć jedynie o sobie, zatroszczyć się tylko o siebie. 

Przyznam, że choć bardzo się starałam, nie mogłam polubić głównej bohaterki. Próbowałam zrozumieć tę kobietę, sama wyjechałabym teraz do Grecji, jednak nie potrafiłam do końca przyswoić tego, że osoba, która przez wiele lat troszczy się o innych, nagle niemal bez skrupułów, egoistycznie wyjeżdża. Spodziewałabym się mimo wszystko wyrzutów sumienia (Julia skrzętnie je zagłusza), choćby typowego dla każdej matki czy babci zachowania. Zdaje się, że wyjeżdżając, jakby zrezygnowała z rodziny. Irytowała mnie ciekawość Julii,

wtorek, 9 lipca 2013

"Tam, gdzie spadają anioły" D. Terakowska

Ewa ma pięć lat, gdy jej oczom ukazuje się niesamowity widok. Na niebie spostrzega anioły, które ze sobą... walczą. Wspaniałe, piękne i dobre BiałeAnioły przeciwko kradnącym naturalny blask słońca Czarnym. Niemal natychmiastową reakcją dziewczynki jest chęć podzielenia się emocjami z matką. Ta jednak nie potrafi odwrócić uwagi od piety, którą rzeźbi. Dla ojca z kolei najważniejszy jest świat internetu. 
To wydarzenie wpływa znacząco na życie dziewczynki i jej rodziny. Wkrótce Ewę spotyka wiele nieszczęśliwych wypadków, a wiele wspólnego ma z tym pewien anioł.

"Tam, gdzie spadają anioły" to książka bez wątpienia wzruszająca. Wiele razy poczułam, jak do oczu napływają mi łzy. Przy okazji powieść poucza, jak żyć. Ukazuje, ile możemy stracić wpatrując się bez końca w monitor lub poświęcając bez reszty pracy. W ten sposób niemal zatracone zostają rodzinne więzi.

czwartek, 13 czerwca 2013

"Cham" E. Orzeszkowa

Książka jest cieniutka (ma niewiele ponad dwieście stron), ale zabierałam się za nią dość długo. A jak już zaczęłam, to jakoś nie bardzo miałam ochotę ją czytać. Właściwie to nawet dziwne, bo Orzeszkową lubię bardzo (to znaczy jej utwory, wiadomo), a "Cham" był dla mnie trudny do przebrnięcia. Niewątpliwie poruszony został tutaj ważny problem, znowu mamy najniższą warstwę społeczną itd. Odczułam jednak pewne różnice w stylu. 

Ta krótka książka przedstawia losy Pawła Kobyckiego, prostego rybaka, który spotykając na swojej drodze Frankę, postanawia ją poślubić, aby uratować ją od upadku moralnego. Kobieta nie pochodzi z tej samej warstwy społecznej, co główny bohater. Niejednokrotnie z resztą powtarza, jakie to szlachetne ma urodzenie. 

Rysy głównych bohaterów są ciekawe. Paweł, bardzo dokładnie stosuje się do małżeńskiej przysięgi. Mimo wielu prób, na jakie wystawia go żona, nie zamierza opuścić Franki aż do śmierci. Jest człowiekiem bardzo wielkiego i wspaniałego serca.

wtorek, 4 czerwca 2013

"Anaruk, chłopiec z Grenlandii" Cz. Centkiewicz

Anaruk miał dwanaście lat. Mieszkał w krainie skutej lodem - Grenlandii. Był chłopcem odważnym, zręcznym, silnym. Inne dzieci go słuchały, psy "chętnie poddawały się jego rozkazom". Nie miał jednak tak beztroskiego życia, jak prawie każde europejskie dziecko. Jak tylko nauczył się chodzić, musiał też przyswoić wiedzę dotyczącą polowań. A gdy go poznajemy, jest w stanie sam wyruszyć na trzydniową wyprawę po zapasy jedzenia. Jego myślenie jest zupełnie inne od tego, jakie my łączymy z dwunastolatkiem.

Tytuł sugeruje, że treścią książki są losy Anaruka. Prawda jest jednak taka, że autor po prostu oparł to wszystko, co chciał przedstawić, na rodzinie chłopca. Czytając miałam właściwie wrażenie, że większą "rolę" odegrał tu ojciec Anaruka - Tugto. Jednak prawdziwym bohaterem książki był nie człowiek, a wyspa.

Na Grenlandii nie żyje się łatwo. Drzewo jest tworzywem tak cennym, jak złoto. "Budulec" do postawienia namiotów czy broń stanowią właściwie kości zwierząt; morsów czy wielorybów.

niedziela, 21 kwietnia 2013

"Niespokojne czasy" M. Grabski

Ksiądz Rafał Nowina ma przed sobą niespokojne czasy. Biskup Jakub umiera, w kurii dzieją się naprawdę dziwne rzeczy. Nie wszyscy ludzie są nastawieni optymistyczne do młodego proboszcza, na którego barkach spoczywają nie tylko losy kościółka, wymagającego remontu, ale i parafian. Na księdza Rafała czekają trudne wyzwania.

Bohater w sutannie, którego losy wiernie śledzimy, jest niezwykłą osobą. Potrafi zjednać sobie wielu ludzi, a nawet zwierzęta, lecz to nie oznacza tym samym, że ma po swojej stronie wszystkich. Czuje swój związek z całą wsią, lecz trudno mu odnaleźć się wśród duchowieństwa, gdzie spotyka wiele nieprzychylnych spojrzeń. Autor jednak nie postawił na banały, Rafał to nie ten idealny ksiądz wśród wielu złych. Można rzecz, iż na kartach powieści występuje plejada gwiazd duchowieństwa.

Nie lubię czytać o PRL-u. Tak już mam, że ten okres w dziejach mnie nie interesuje, że te czasy są dla mnie niezrozumiałe. A tutaj ma się wrażenie, jakby wskazówki zegara w ogóle się nie poruszały, jakby dni, tygodnie i miesiące nie mijały.

piątek, 9 listopada 2012

"Marzenia i tajemnice" D. Wałęsa


Kiedy usłyszałam o książce Danuty Wałęsy, wcale nie miałam zamiaru jej czytać. Nie przeszło mi to przez myśl, że zainteresuje mnie autobiografia żony byłego prezydenta. Możecie mi nie wierzyć, ale tak było. Do sięgnięcia po lekturę zachęciła mnie mama, choć zrobiła to nieświadomie.

Danuta Wałęsa opisuje w swojej książce okres swojego dzieciństwa, lata, gdy jej mąż działał na rzecz Solidarności, prezydenturę i obecny czas. Krótko mówiąc, opisała swoje życie od narodzin do 2011 roku.

Wydarzenia ułożone są bardzo chronologicznie i choć czasem autorka nawiązuje do innych wydarzeń, nie przytłaczają one głównego tematu danego rozdziału. Po kolei przedstawia swoje dzieciństwo, to jak się wówczas czuła, o czym marzyła. Następnie zajmuje się tym, w jakich okolicznościach poznała swojego przyszłego męża. Przechodzi do trudnego okresu jego burzliwej działalności, prezydentury i w końcu lat nam o wiele bliższych.

poniedziałek, 29 października 2012

"Lilka" M. Kalicińska



„Lilka” to niezwykła książka. Opowiada o życiu, o przeciwnościach, o tym, jak sobie radzić z każdą przeszkodą, która pojawia się w życiu. A główną bohaterką, wbrew pozorom, nie jest Lilka, a jej siostra – Marianna.

Marianna to kobieta dojrzała, ma męża i dorosłego syna, który zdążył już się ożenić. Pewnego dnia małżonek oznajmia, iż ją opuszcza. Po prostu odchodzi.
Niebawem wpada, z prośbą o pomoc, Lilka. Nielubiana dotąd przyrodnia siostra.

środa, 24 października 2012

"Kupię rękę" A. Szygenda


Byłam bardzo ciekawa, co skrywa tak dziwny tytuł, bo zaprzeczyć się nie da - tytuł jest dziwny. Spodziewałam się rozczarowania, a jednocześnie ta książka stanowiła jeden znak zapytania. 

Utwór rozpoczynają słowa "kupię rękę". Jeden z bohaterów - Olgierd - zamierza zamieścić ogłoszenie o takiej treści. Nie zdradzę, co ono właściwie oznacza. Sama zastanawiałam się nad tym, czym zostanę zaskoczona przez autorkę. Przyjemnie było odkrywać powoli motywy biznesmena, którym jest wyżej wymieniony mężczyzna.

wtorek, 23 października 2012

"Ono" D. Terakowska


Przełom. Nowe czasy. Całkiem inne życie. A może to tylko puste słowa? Może tak naprawdę nic się nie zmieni? 

Ewa mieszka w małym miasteczku wraz z rodzicami i młodszą o osiem lat siostrą. Pracuje w sklepie. Jej ojciec cały czas słucha muzyki klasycznej, niemal nie opuszczając swojego pokoju. Kiedyś wygrywał teleturnieje, potem stał się tylko przedmiotem. Matka spędza czas na oglądaniu telewizji i słuchaniu Presleya. Nie obchodzi jej nic więcej, poza to, co materialne. 

czwartek, 11 października 2012

"Cukiernia pod Amorem: Hryciowie" M. Gutowska-Adamczyk


Trochę to trwało, ale w końcu skończyłam trzeci tom "Cukierni pod Amorem". Nadzieje i oczekiwania miałam, nie były aż tak wielkie, ale jednak jakieś tam były.

Ostatnia część sagi opiera się głównie na czasach wojny. Stopniowo rozstrzygają się losy różnych bohaterów, między innymi Grażyny Toroszyn czy Celiny Hryć. W porównaniu do poprzedniej części, więcej uwagi zostało poświęcone współczesności. W rodzinie Igi wreszcie zaczyna coś się dziać.

piątek, 5 października 2012

"Cukiernia pod Amorem: Cieślakowie" M. Gutowska-Adamczyk


Niedawno zachwycałam się pierwszą częścią "Cukierni pod Amorem". Byłam pełna nadziei, gdy zdobyłam drugą, bo przecież miała dorównywać poprzedniczce. 

Książka rozpoczyna się od wyruszenia wraz z jedną z bohaterek za ocean, ukazując jednocześnie życie Polaków na obcym kontynencie. Pojawia się rodzina Cieślaków, a także całkiem nowe środowisko artystyczne kabaretów i teatrów. Stopniowo znikają z pierwszego planu takie bohaterki, jak Kinga, Marianna, czy Ada. Zamiast nich, kluczową rolę odgrywają ich potomstwo. Tak też wkraczamy w całkiem nowe czasy. 

wtorek, 2 października 2012

"Trzepot skrzydeł" K. Grochola


Zaczynając czytać tę książkę, myślałam, iż będzie to opowieść o nastolatce, zagubionej w miłości. Ot, historia dla młodych dziewcząt. Okazało się, że moje pierwsze spotkanie z twórczością Katarzyny Grocholi było jednak pozytywnym zaskoczeniem.

Główną bohaterką i narratorką jest Hanka, która pisze (a początkowo też myślałam, że być może opowiada) do tajemniczego adresata o swoim małżeństwie i swoim życiu. Przedstawia, jak wygląda jej związek, jak mąż coraz bardziej niszczy jej szczęście.

niedziela, 30 września 2012

"Dolce vita po polsku" A.J. Dudek


Właściwie to dopiero od niedawna zaczęły interesować mnie Włochy. Wszystko za sprawą jednej książki, która, mimo że mnie nie zachwyciła, to jednak na tyle zwróciła mą uwagę, iż teraz nie wyobrażam sobie, bym nie pojechała do tego magicznego państwa chociaż raz. 
Kiedy dowiedziałam się, że powstała książka o Włoszech w Polsce, zdecydowałam natychmiast, że muszę ją przeczytać. 

Nie wiem czego się spodziewałam. Oczekiwałam chyba czegoś innego. Dostałam zbiór reportaży (nota bene, nie taki znowuż zły).

czwartek, 20 września 2012

"Cukiernia pod Amorem: Zajezierscy" M. Gutowska - Adamczyk


Właściwie to nawet nie wiem dlaczego zdecydowałam się poszukać tej książki w bibliotece. Działałam impulsywnie, chcąc się jedynie przekonać, że książka mnie nie zachwyci. Bo skoro tyle wokół niej emocji, to z pewnością nie spodoba się mnie. Takie było moje założenie. Ileż razy się zawiodłam na tych rzekomo niesamowitych dziełach, które dla mnie były po prostu ciekawe. Nie wniosły do mojego życia "ochów" i "achów".

Przyznam szczerze. Nie cierpię szumów wokół książek. Nie lubię czytać czegoś, co jest zachwalane. To psuje mi całą przyjemność. Nie mam już tego upragnionego spokoju, a zarazem odrobiny napięcia, które dać może tylko dobra, bardzo dobra lektura.
Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...